Dwa głosy. Dwie dusze. Jeden świat utkany z liter, cieni i światła.
Zanurz się w słowach, które zostają na zawsze.
ja i słowa
wspólne terytorium
niepodzielone przecinkiem
one wiedzą
kiedy milczę naprawdę
z liter robię sobie schron
one ze mnie głoskę,
która drży, gdy ktoś czyta
czasem buntują się
nie chcą być miękkie
ale nocą
układają się we mnie
jak koty
w ciepłe zdania
W zielonej komnacie
Labirynty snów
W jej rogach pajęczyny marzeń
Tykanie zegara
Otwiera drzwi
Do nieprzechodniego serca
Pełnego zardzewiały wspomnień
cos ale nie koniecznie
yes | can’t
Tod – ich bin da
dem Körper
dem Guten
und Bösen
abhanden gekommen
Teilchen – für alle
Ewigkeit